تبلیغات
وبلاگ ساره - 690
تاریخ : پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 | 11:47 ب.ظ | نویسنده : محیا
شرح_مناجات_شعبانیه


« «اِلهى اِنْ حَرَمْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَرْزُقُنى؟ وَ اِنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَنْصُرُنى؟ اِلهى اَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ.»»

«معبود من! اگر تو محرومم كنى، كیست كه روزیَم دهد؟ و اگر تو خوارم نمایى چه كسى یاریم خواهد كرد. معبود من! از غضب تو و فرود آمدن خشم تو به تو پناه مى‏برم.»




Image result for مناجات شعبانیه



شکلک های محدثه

نكاتى از این فراز:

1. خداوند، تنها روزى رسانِ بنده است.
2. عزّت به دست خداست.
3. بهترین پناه از غضب خدا، خود خداوند است.

اِلهى اِنْ حَرَمْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَرْزُقُنى؟

 خداوند صاحب روزى

رزق به دو گونه است:رزق مادى رزق معنوى.

رزق مادى همانند: آب، خاك، غذا، لباس، خانه،بهره داشتن از زیبایى ظاهر و همانند آنها
 رزق معنوى همانند: علم، تقوى،عرفان، آبرو، عزت در میان اجتماع و همانند آنها.

در این فراز از مناجات نیز كه در واقع جلوه‏اى از توحید ناب، متجلى شده است، تمامى رزق‏ها، به حق تعالى منتسب شده و اینكه روزى تنها به دست اوست، تا آنجا كه اگر او بنده را از روزى محروم سازد، هرگز كسى دیگرنمى‏ تواند به او روزى برساند. در قرآن‏ كریم این‏گونه به این امر، اشاره شده است:

««قُلْ مَنْ یَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ اْلأَرْضِ أَمَّنْ یَمْلِكُ السَّمْعَ وَ اْلأَبْصارَ وَ مَنْ یُخْرِجُالْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَ مَنْ یُدَبِّرُ اْلأَمْرَ فَسَیَقُولُونَ اللّهُ فَقُلْأَ فَلا تَتَّقُونَ. »»(یونس: 31)
بگو! چه كسى شما را از آسمان و زمین روزى مى‏دهد؟ چه كسى است كه بهشما چشم و گوش عطا مى‏كند؟ چه كسى، از مرده زنده و از زنده مرده برمى‏انگیزد؟ و چه كسى تدبیرِ امور را به عهده دارد؟ خواهند گفت: خداوند.پس بگو! چرا تقوى پیشه نمى‏كنید.
و در جاى دیگر نیز مى ‏فرماید:
«إِنَّ اللّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتینُ؛ همانا روزى دهنده،تنها خداست كه صاحب قدرت و اقتدار ابدى است.» (ذاریات: 588)

چنان پهن خوانِ كَرَم گسترَد    
 كه سیمرغ در قاف قسمت خورَد
مهیا كنِ روزىِ مار و مور     
اگر چند بى دست و پایند و زور
سعدى
و عارف شوریده همدان، باباطاهر نیز چنین سروده است:
كریمى كه مكانش لامكان بى     
صفا بخش تمام گُلرخان بى
نگه دارنده روز و شبِ خَلق     
به هر جنبنده‏اى روزى رسان بى

گرچه مراد از رزق در آیات فوق، مى‏تواند شامل مادى و معنوى باشد ـ كه فقط به دستِ خداوند است ـ اما مناسب است در غالب دو آیه دیگر، به دو نوع ازرزق معنوى نیز اشاره شود كه آنها نیز، تنها در اختیار خداوند بزرگ بوده وپروردگار، آنها را نیز از ناحیه خود مى‏داند.
در آیه اول، حق‏تعالى، نعمت و روزى معنوى بزرگ تزكیه نفس را، كه نصیب بنده‏اى مى ‏شود، از عنایات خود، در حق بنده دانسته و چنین مى‏فرماید:

««:وَ لَوْ لا فَضْلُ اللّهِ عَلَیْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَ لكِنَّ اللّهَ یُزَكّی مَنْیَشاءُ وَ اللّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ. »»(نور: 21)
و اگر فضل و رحمت و عنایت خداوند، نصیبِ شما نمى‏شد، احدى از شما بهتزكیه نفس و آراسته شدن به تقوى موفق نمى‏شدید، ولى این خداست كههركه را خواهد مُهذَّب مى‏سازد، و خداوند شنوا و داناست.
ما بدان مقصد عالى نتوانیم رسید     
هم مگر پیش نهد لطف شما گامى چند
حافظ
و در آیه دیگر، رزقِ علمى را نیز كه از روزى‏هاى معنوى است، این‏گونه به خود منتسب مى‏داند:
«عَلَّمَ اْلإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ؛ خداوند، عالم نمود انسان را آنچه را كهنمى‏دانست» (علق: 5) و نیز در آیه دیگر خطاب به پیامبرش مى‏فرماید:
«وَ عَلَّمَكَ ما لَمْتَكُنْ تَعْلَمُ؛ و خداوند، آنچه را كه نمى‏دانستى به تو تعلیم داد.» (نساء: 113)
غرض آنكه تمامى رزق و روزى ـ چه مادى و چه معنوى ـ به دست پروردگارو به اذن اوست، و اگر او كسى را از این رزق محروم سازد، روزى دهنده دیگرىوجود ندارد.

برچسب ها: مناجات شعبانیه، شرح، خدا، مذهبی، شرح مناجات شعبانیه،

  • paper | کـــارآفریــــن برتـــر | نـــرم افزار آزاد